Radziejowa i Obidza

Wieża widokowa na Radziejowej (1262 m n.p.m), regulamin korzystania z niej i Pomnik 1000-lecia chrztu Polski. Dalej tablica informacyjna i widok na wspomnianą w poprzednim wpisie Halę Konieczną. Więcej zdjęć z wieży nie będzie, gdyż widoczność była kiepska. Mimo to widać było Pieniny, zarys Tatr oraz antenę na Jaworzynie Krynickiej.

Kolejne zdjęcia przedstawiają bacówkę na Obidzy. Jest to jedyne schronisko, na które nie trzeba wchodzić, ponieważ można swobodnie wjechać na samą górę z Piwnicznej Zdrój przez Kosarzyska - cały czas asfaltem (a po kratkach betonowych można jechać i dalej). Na siódmym zdjęciu najwyższa góra to Eliaszówka (1024 m n.p.m) - pod jej szczytem znajduje się turystyczne przejście graniczne. Warte wspomnienia, bo ze szlaku nie odbija żadna ścieżka w bok na granicę w stronę Słowacji, za to na znaku i drzewach są niebieskie wstążki i chyba nimi należy się kierować, aby gdzieś dojść.

Na koniec spotkane po drodze zwierzaki: pasikonik zielony, padalec zwyczajny i motyl nocny krasopani poziomkówka.

Hala Konieczna - Przehyba - Bereśnik

Trasa: Rytro - Przehyba - Bereśnik i z powrotem (z tym, że droga powrotna wiodła "na dziko" przez pola do Szczawnicy-Leszczyny i dalej już niebieskim szlakiem ze Szczawnicy na Przehybę). Dystans około 34 km (tyle wykazała metoda "nitką po mapie"), czas przejścia około 12 godzin.

Na Przehybę można wejść "bezpośrednio" niebieskim szlakiem lub przez Halę Konieczną (zamiast dalej iść niebieskim szlakiem wystarczy trzymać się głównej leśnej dróżki, a po pewnym czasie skręcić na szlak narciarski - miejsce to jest oznakowane). Pierwsze sześć zdjęć właśnie z Hali. Na trzecim pasmo Radziejowej i sam szczyt z wieżą widokową na czwartym - a w zeszłym roku wątpiłem czy ją zbudują ;) Piąte i szóste to pomnik partyzantów. Siódme zdjęcie to miejsce zejścia się szlaków niebieskiego z Rytra i narciarskiego z Hali Koniecznej.

Kolejne pięć zdjęć to schronisko na Przehybie: na zewnątrz, wewnątrz i widok z tarasu. Piąte zdjęcie to stacja przekaźnikowa (jeśli dobrze zapamiętałem to 75-metrowa, a miała być nawet dwa razy większa). Na czwartym zdjęciu Tatry - jeszcze je widać, jak nie zetną lub nie skrócą tych drzew to za parę lat z widoku pozostanie tylko wspomnienie.

To już Przełęcz Przysłop (840 m n.p.m.) między Dzwonkówką (983 m n.p.m.), a Skałką (1163 m n.p.m.) i pamiątkowa tablica ku czci partyzantów Armii Krajowej.

Na koniec schronisko na Bereśniku na zewnątrz i wewnątrz. Trzecie zdjęcie to wyciąg krzesełkowy na Palenicę, czwarte to spojrzenie na Szczawnicę.

Pałac i kościół w Szałszy

Szałsza, wieś na północ od Gliwic przy drodze krajowej nr 78. Jadąc od Gliwic należy w Szałszy skręcić w lewo tuż za zajazdem (jeśli celem jest drewniany kościół) lub kilkadziesiąt metrów dalej na Zbrosławice, a w chwilę potem znów w lewo, jeśli celem jest główna brama wjazdowa do pałacu. W chwili obecnej pałac wraz z parkiem jest terenem prywatnym, więc wstęp wzbroniony (co autorowi tej notki oczywiście nie przeszkadzało). O historii pałacu można poczytać na przykład tu.
Na końcu drogi prowadzącej do kościoła stoi tablica informacyjna odnośnie Szałszy, pałacu i kościoła (zdjęcia 1 i 2) wraz z mapką wybranych punktów turystycznych powiatu tarnogórskiego podzielonych na trasy.

Kolejne cztery zdjęcia to widok na pałac od strony pól. Można też tamtędy wejść na teren parku, gdyż płot nie jest do końca ustawiony.


Dwa następne od strony kościoła. Ta brama jest zamknięta.

Te cztery zostały zrobione już po wejściu na teren pałacu - otwarta na oścież brama oraz wjeżdżający i wyjeżdżający rowerzyści to zaproszenie, z którego grzech nie skorzystać. Widok od strony parku i kościoła oraz dwa zbliżenia na tylne wejście.


Główna brama, mostek, staw i ujęcie pałacu od frontu. Na ósmym zdjęciu konie należące do Klubu Jeździeckiego "Nowy Dwór".




Cztery zdjęcia drewnianego kościoła. Na pierwszym dojście do bramy do parku.


Na trzech kolejnych zdjęciach tablica grobowa rodziny von Groeling, ostatnich właścicieli pałacu. Znajduje się ona na tyłach kościoła. Na czwartym tablica informacyjna dotycząca kościoła, będącego częścią Szlaku Architektury Drewnianej.


Ostatnie zdjęcie to grób rodziny Kytzia (znajduje się obok tablicy grobowej rodziny von Groeling). Jednyną informację jaką o nich znalazłem jest tekst z tej strony w akapicie Powiat tarnogórski/Szałsza "(...)po pożarze z 1784 odbudowany staraniem rodziny Kytzia (...)".